If it happens, it happens… so far, so good!

There's a time and place

For just about everything

It's called College...

- Pat Green and Brad Paisley

ေနာ ၁၀တန္း ေအာင္တဲ႔ ႏွစ္မွာ GCC တုိ႔၊ GTC တုိ႔ ေခတ္စားလာတယ္။ ေနာ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ေစာေမြးခဲ႔ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲဗ်။ ေနာ ငယ္ငယ္ေလးထဲက ေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔ ရင္ထဲက တကၠသိုလ္က YTU (သို႔) MIT ေလ။ ေနာအေသမုန္းတာက ေဆးေက်ာင္း။ ေနာ Ah Wa နဲ႔ရံုးလုိက္သြားတုိင္း ဦးဦးအင္ဂ်င္နီယာၾကီးေတြ ပံုစံငယ္ေဆာက္ၾကတဲ႔အေဆာင္ဖက္ အျမဲသြားေနက်ဗ်။ အစိမ္းေရာင္ေဖာ႔တံုးေလးေတြနဲ႔ သစ္ပင္ေလးေတြလုပ္၊ လယ္ကြင္းေတြကိုက်ေတာ႔ brush အစိမ္းေရာင္ေတြကိုေျပာင္းျပန္ေမွာက္၊ အေပၚမွာ ေျမၾကီးအုပ္လုိက္ေတာ႔ တကယ္႔အျပင္ကအတုိင္းဘဲ။ အရမ္းမိုက္တယ္။ ေနာက အဲဒါေတြ အတုခုိးၿပီး အိမ္ေရာက္ရင္ ေဝဖာအိမ္ေလးေတြ ေဆာက္တယ္။ Ah Wa ကားျပင္တုိင္းလဲ Ah Wa ေဘးမွာ Ah Wa ေတာင္းတဲ႔ tools ေတြယူေပး၊ စက္ေတြကို ကလိရတာေပ်ာ္တယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ႔ဗ်ာ… ေနာတုိ႔ အလွည္႔က်ေတာ႔ GTC ပဲရွိေတာ႔တယ္။ Ah Wa ကေပးမတက္ဘူး။ တက္ခ်င္ရင္ GCC ပဲတက္ရမယ္တဲ႔။ ဦးဦးဆရာ အၾကံေပးခ်က္ေတြလည္းပါတာေပါ႔ဗ်ာ။ ေဆးမၾကိဳက္ပါဘူးဆုိမွ ေဆးဝါးကၽြမ္းက်င္တုိ႔၊ ေဆးဘက္ပညာသည္တို႔ ဘာလုိ႔တက္ရမွာလဲ။ ေသေတာင္ မတက္ဘူး။
ေတာင္ၾကီးမွာပဲေနျပီးေက်ာင္းဆက္တက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ၃ ေက်ာင္းပဲရွိတယ္။ ေတာင္ၾကီးတကၠသိုလ္၊GTC နဲ႔ GCC။ Oops.. ေမ႔လုိ႔.. ပညာေရးေကာလိပ္နဲ႔ Nursing ေက်ာင္းရွိေသးတယ္။ တကၠသိုလ္အရသာဆိုတာ တျခားေက်ာင္းေတြမွာဆို ဘယ္လုိလဲေတာ႔မသိဘူး။ ေနာတုိ႔GCC ကေတာ႔ state ေက်ာင္းအတုိင္းပဲ။ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေျပာရရင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘဝဆုိတာကို ေနာ မခံစားလုိက္ရဘူး။ ေနာလဲ စာသင္ခန္းထဲမွာသိပ္မရွိခဲ႔ပါဘူး။ Camp ေတြ ပဲပတ္သြားေနတာကိုး။ အဲ.. 2nd year ေရာက္ေတာ႔ Ah Wa ကေနာကို ရန္ကုန္ေက်ာင္းေျပာင္းမလားတဲ႔။ ေနာ ဆရာဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဘန္းျပျပီး ေတာင္ၾကီးမွာပဲဆက္တက္မယ္လုိ႔ ေျပာခဲ႔တယ္။ ရန္ကုန္မွာ ဒီလုိဆရာမ်ိဳးရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာ ဆရာ႔ဆီမွာ ဆက္တက္ခ်င္ေသးတယ္လုိ႔ေပါ႔။ အမွန္က ကိစၥေလးတခုေၾကာင္႔ဗ်။ အဲဒါေလးက ေနာဘဝကို ေတာ္ေတာ္ေလးေျပာင္းလဲေစခဲ႔တယ္… အခုအခ်ိန္ထိပဲ။ :P … ၃ ႏွစ္ျပီးေတာ႔ (Hons:) ဆက္မတက္ေတာ႔ဘဲ ရန္ကုန္ဆင္းလာခဲ႔တယ္။ ေနာလုိ ေပေတေတ၊ ဂ်စ္ကန္ကန္လုိလူက (Hons:) ဝင္တယ္ဆိုေတာ႔ စဥ္းစားၾကည္႔ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင္႔ကို ေပးဆက္မတက္ေတာ႔တာ… lol
ရန္ကုန္မွာ ေနာေနစရာ အိမ္ ၁ အိမ္ပဲရွိတယ္။ nu htang (အေဒၚ)အိမ္ေပါ႔။ Ah Wa ရဲ႕ေရႊမ်ိဳးေတြ ကေတာ႔ရွိတာေပါ႔ဗ်ာ။ ဟက္..ဟက္။ သူမ်ားေတြလုိ နယ္ကတက္လာၿပီး သင္တန္းတက္မယ္ဆိုပါေတာ႔။ ေနာက ငေျပာင္.. ရန္ကုန္မွာေနခဲ႔တဲ႔ အေတာအတြင္း လွည္းတန္းတုိ႔၊ ေျမနီကုန္းတုိ႔လုိ သင္တန္းအမ်ားစုရွိတဲ႔ေနရာေတြမွာ မက်င္လည္ခဲ႔ရဘူးဗ်။ ဆရာ Moses ဆီမွာပဲတက္ျဖစ္တယ္။ ဆရာ ဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္နဲ႔ သင္ပံုေတြအတူတူပဲ။ ေနာက္ဆရာအိမ္မွာ လာသင္ေပးေတာ႔အျပင္သိပ္မထြက္ျဖစ္ဘူး။ Toefl အတြက္ ဆရာေဂၚထူးဆီမွာ ၁ လခြဲေလာက္သြားတက္လုိက္ေသးတယ္။ ေနာမွာ ဘာ cert. မွမရွိဘူး.. ယံုလားေတာ႔မသိဘူး။ Toefl marks န႔ဲလုပ္စားလာတာ.. lol
S’pore မွာေက်ာင္းတက္ဖုိ႔အတြက္ ေက်ာင္းေရြးေတာ႔ poly ကိုဖယ္ျပီးသား။ ေနာက a bit cranky ေလ။ လူတိုင္း poly, poly ျဖစ္ေနေတာ႔ အျမင္ကတ္ျပီး try ကို မ try တာ။ ဆန္႔က်င္ဖက္လုပ္ခ်င္တဲ႔ စိတ္ကေသရာပါဘဲထင္တယ္.. မေကာင္းတဲ႔အက်င္႔ဆိုေတာ႔လည္း ဖ်က္ရခက္တယ္ဗ်။ ခံေပါ႔.. ေနာက္ SIM ကစာေမးပြဲလာစစ္တယ္။ ေျဖျဖစ္ပံုက ဟာသ။ nu htang အိမ္က နဝေဒးလမ္းထဲမွာ၊ ဒဂံု ၁ နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ပဲ။ စာေမးပြဲက Grand Plaza Park Royal Hotel မွာလာလုပ္တာ။ အဲဒီမနက္ လျပည္႔ဝန္းမွာ ပစၥည္းသြားဝယ္ရင္း ေၾကျငာ banner ဖတ္မိေတာ႔ အဲဒီညေနပိုင္းမွာ test ရွိတယ္ဆိုတာနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားေျဖၾကည္႔လုိက္တာ။ ေနာက္ ၁ ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ေက်ာင္းက ေခၚစာေရာက္လာတယ္။ အားပါးပါး.. ေက်ာင္းလခေတြက အျမင္႔မွာခ်ည္းပဲ။ ျပီးေတာ႔ ၃ ႏွစ္ေတာင္တက္ရမွာဆိုေတာ႔… အဲဒါနဲ႔ sorry လုိက္ရတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ပိုင္း ကန္႔သတ္ေက်ာင္းသားေတြကို loan ေပးမယ္ဆိုေပမဲ႔ မတက္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး။ ေနာက္ဆံုး IATA course ကိုပဲေရြးလုိက္တယ္။ အမွန္ ေနာ s’pore အေျခအေနကို ဘာမွသိတာမဟုတ္ဘူး။ short course တခုခု အရင္တက္ၾကည္႔မယ္ဆိုျပီး ေရြးလုိက္တာ.. ေနာက္ Aviation အပိုင္းလည္းစိတ္ဝင္စားလုိ႔ဗ်။ ဒီေရာက္ေတာ႔ လြဲျပန္ျပီ။ တေန႔တေန႔ lecture ပဲေပးေနတယ္။ ေနာ theory ေတြကို ေရလည္မုန္းတာ။ ျပီးေတာ႔ government schools ကလြဲရင္ Aviation နဲ႔ပတ္သက္ျပီး အျပင္သပ္သပ္ course ရွာမေတြ႔ေတာ႔ ေနာ ေလသြားတာေပါ႔။ SIM သြားၾကည္႔ေတာ႔ အရမ္းမိုက္တယ္.. တကယ္႔ uni အစစ္ဗ်.. သြားပါျပီ။
တစ္ေန႔ NUS က ISS မွာ GDip. နဲ႔ Master တန္းေတြအတြက္ entrance ဝင္ခြင္႔ေခၚတာေတြ႔လုိ႔ computer လုိင္းျပန္ဝင္ၾကည္႔မလားဆိုျပီး ေလွ်ာက္လုိက္တယ္။ စာေမးပြဲ ေရွ႕တရက္ အမီေလးပဲ။ အိမ္နဲ႔ NUS ကနီးနီးေလးဆိုေတာ႔ ေနာက္ရက္ Kent Ridge terminal ကေန Shuttle bus စီးျပီး ISS ကိုသြားတယ္။ ဒီမွာက ေျမပံုၾကည္႔တတ္ရင္ လုပ္စားလုိ႔႔တယ္။ :P ဒီတခါလဲ ဆုေတာင္းျပီးပဲေျဖလုိက္တာ။ English proficiency နဲ႔ Maths ေမးတယ္။ ေဖာလုိက္တာေပါ႔။ အဲဒီညေနမွာပဲ ISS က ဖုန္းလာျပီး ေနာက္တရက္interview လာဖို႔ေျပာတယ္။ interview လည္းေအာင္ျပီး document ေတြတင္ရမယ္႔အခ်ိန္ ျပသာနာစတာပဲ။ အစက as usual… toefl marks နဲ႔ပဲတင္လုိက္တာ။ ေနာက္ျမန္မာျပည္က ဘြဲ႕လက္မွတ္တို႔၊ marks, gradings ေတြ ေတာင္းေတာ႔ ေနာမွာ မရွိဘူး။ gradings နဲ႔ transcripts ဆုိတာ ဘာလဲေတာင္မသိဘူး။ အမွတ္စာရင္းေတာင္ UCSM ထိကိုယ္တုိင္သြားေတာင္းလုိ႔ ရတာ။ 1st year နဲ႔ 2nd year အမွတ္ေတြက ဘာသာတုိင္းနီးပါး ၄၀ ေတြဗ်။ lol 3rd year အမွတ္ေတာင္ ၄၀ ခ်ည္းေပးထားေသးတာ။ ေနာလည္းေျပာမေနခ်င္ေတာ႔ဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ေမာ္ကြန္းထိန္း ခ်ယ္ေလးကို “Hons. က အမွတ္ ၄၀ နဲ႔ေတာင္ဝင္လုိ႔ရတယ္ ဟုတ္လား” လုိ႔ ရစ္လုိက္ေတာ႔ “မင္းက Hons. ဝင္လုိ႔လား” တဲ႔။ ေရလည္ တင္းေနတဲ႔ အခ်ိန္ဆိုေတာ႔.. (ဒဟတ္ေတာ အထိ ဒုကၡသြားခံခဲ႔ရတာဗ်) ေနာကလည္း “ေနာမသိဘူး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြေျပာတာပဲ” လုိ႕ထပ္ရစ္လုိက္တယ္။ တကယ္လည္း ေနာ ေအာင္စာရင္းသြားမၾကည္႔ခဲ႔ဘူးဗ်။ ဒါနဲ႔ Checking ျပန္လုပ္ၾကည္႔ေတာ႔ “ေၾသာ္.. ဝင္သားပဲ” ဆုိျပီး အမွတ္ေတြကို ၆၀ ထိတိုးေပးလုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား..ေက်းဇူးလည္းတင္ပါတယ္။ အရမ္းလည္းေကာင္းတယ္.. စိတ္ကုန္ဖုိ႔။ ေျပာရရင္ေတာ႔… ဒီ marks နဲ႔ NUS က လက္ခံပါ႔မလားဗ်။ ရန္ကုန္ေက်ာင္းက အစ္ကိုအစ္မေတြရဲ႕ document ေတြဆို အမိုက္စားေတြ.. ဘဝေပးကြာပါ႔ဗ်ာ။ ဆိုေတာ႔..NUS ကိုလည္း ta tar ေပါ႔။ ေနာ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္နာသြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေက်ာင္းတက္ခ်င္စိတ္ကို မရွိေတာ႔ဘူး။ ဒီႏုိင္ငံမွာ ရွိေနသေရြ႕ေပါ႔။ anyhow.. အရာရာတုိင္းကို ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းျပီး လက္ခံလုိက္တယ္…

( ေဝဖာအိမ္ ပံုေလးနဲ႔ပတ္သက္ျပီးေနာ သက္ေသခံခ်င္တယ္။ ဘုရားသခင္အရမ္းေကာင္းျမတ္တယ္ဗ်။ ေနာ တကယ္စိတ္အားထက္သန္တဲ႔အခါ၊ ဘုရားအလုိေတာ္နဲ႔ကိုက္ညီတဲ႔အရာ လုပ္ခ်င္တိုင္း ဘုရားသခင္ ေနာအတြက္ အျမဲ အဆင္သင္႔ျပင္ဆင္ေပးတယ္။ ေနာ ဒီစာေရးျပီးလို႔ blog မွာတင္ဖုိ႔အတြက္ google မွာပံုလုိက္ရွာေတာ႔ ေနာလုိခ်င္တာ လံုးဝ မေတြ႔ဘူး။ အဲဒီညမွာပဲ ေနာ ျမန္မာကား တစ္ကားၾကည္႔ျဖစ္တယ္။ ရုပ္ရွင္ထဲမွာ မင္းသမီးက အရုပ္အိမ္ေလးေတြလုပ္ရတာ ဝါသနာပါတယ္။ အစပိုင္း သူ႔မိဘနဲ႔ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနရတုန္းက TV ေပၚက ေနာအရုပ္ေလးေတြလုိ လုပ္တယ္။ ေနာက္ မင္းသားနဲ႔ခုိးေျပးျပီး ဆင္းရဲတဲ႔အခန္းက်ေတာ႔ ေနာငယ္ငယ္တုန္းက ကစားခဲ႔တဲ႔အတိုင္း တပံုစံထဲပဲ.. အိမ္ေလးကိုေဝဖာနဲ႔ေဆာက္ထားတယ္ဗ်။ ဘယ္ေလာက္အံ႔ၾသဖုိ႔ေကာင္းလဲ ?? ေနာက အခုေခတ္မွာ အဲလုိေဝဖာေတာင္ မရွိေတာ႔ဘူးလုိ႔ထင္ေနတာ.. အဲဒါနဲ႔ဘယ္ရမလဲ.. movie ကို pause လုပ္၊ ပံုကို edit လုပ္ျပီးယူလုိက္တာေပါ႔.. ပံုျပင္ေလးကေတာ႔ ဒါပါပဲ ခင္ဗ်ား ^.^ )

ENGLISH IS TOUGH STUFF

Dearest creature in creation,
Study English pronunciation.
I will teach you in my verse
Sounds like corpse, corps, horse, and worse.
I will keep you, Suzy, busy,
Make your head with heat grow dizzy.
Tear in eye, your dress will tear.
So shall I! Oh hear my prayer.

Just compare heart, beard, and heard,
Dies and diet, lord and word,
Sword and sward, retain and Britain.
(Mind the latter, how it's written.)
Now I surely will not plague you
With such words as plaque and ague.
But be careful how you speak:
Say break and steak, but bleak and streak;
Cloven, oven, how and low,
Script, receipt, show, poem, and toe.

Hear me say, devoid of trickery,
Daughter, laughter, and Terpsichore,
Typhoid, measles, topsails, aisles,
Exiles, similes, and reviles;
Scholar, vicar, and cigar,
Solar, mica, war and far;
One, anemone, Balmoral,
Kitchen, lichen, laundry, laurel;
Gertrude, German, wind and mind,
Scene, Melpomene, mankind.

Billet does not rhyme with ballet,
Bouquet, wallet, mallet, chalet.
Blood and flood are not like food,
Nor is mould like should and would.
Viscous, viscount, load and broad,
Toward, to forward, to reward.
And your pronunciation's OK
When you correctly say croquet,
Rounded, wounded, grieve and sieve,
Friend and fiend, alive and live.

Ivy, privy, famous; clamour
And enamour rhyme with hammer.
River, rival, tomb, bomb, comb,
Doll and roll and some and home.
Stranger does not rhyme with anger,
Neither does devour with clangour.
Souls but foul, haunt but aunt,
Font, front, wont, want, grand, and grant,
Shoes, goes, does. Now first say finger,
And then singer, ginger, linger,
Real, zeal, mauve, gauze, gouge and gauge,
Marriage, foliage, mirage, and age.

Query does not rhyme with very,
Nor does fury sound like bury.
Dost, lost, post and doth, cloth, loth.
Job, nob, bosom, transom, oath.
Though the differences seem little,
We say actual but victual.
Refer does not rhyme with deafer.
Foeffer does, and zephyr, heifer.
Mint, pint, senate and sedate;
Dull, bull, and George ate late.
Scenic, Arabic, Pacific,
Science, conscience, scientific.

Liberty, library, heave and heaven,
Rachel, ache, moustache, eleven.
We say hallowed, but allowed,
People, leopard, towed, but vowed.
Mark the differences, moreover,
Between mover, cover, clover;
Leeches, breeches, wise, precise,
Chalice, but police and lice;
Camel, constable, unstable,
Principle, disciple, label.

Petal, panel, and canal,
Wait, surprise, plait, promise, pal.
Worm and storm, chaise, chaos, chair,
Senator, spectator, mayor.
Tour, but our and succour, four.
Gas, alas, and Arkansas.
Sea, idea, Korea, area,
Psalm, Maria, but malaria.
Youth, south, southern, cleanse and clean.
Doctrine, turpentine, marine.

Compare alien with Italian,
Dandelion and battalion.
Sally with ally, yea, ye,
Eye, I, ay, aye, whey, and key.
Say aver, but ever, fever,
Neither, leisure, skein, deceiver.
Heron, granary, canary.
Crevice and device and aerie.

Face, but preface, not efface.
Phlegm, phlegmatic, ass, glass, bass.
Large, but target, gin, give, verging,
Ought, out, joust and scour, scourging.
Ear, but earn and wear and tear
Do not rhyme with here but ere.
Seven is right, but so is even,
Hyphen, roughen, nephew Stephen,
Monkey, donkey, Turk and jerk,
Ask, grasp, wasp, and cork and work.

Pronunciation -- think of Psyche!
Is a paling stout and spikey?
Won't it make you lose your wits,
Writing groats and saying grits?
It's a dark abyss or tunnel:
Strewn with stones, stowed, solace, gunwale,
Islington and Isle of Wight,
Housewife, verdict and indict.

Finally, which rhymes with enough --
Though, through, plough, or dough, or cough?
Hiccough has the sound of cup.
My advice is to give up!!!

-- B. Shaw

ေနာ နဲ႔ C-O-M-P-U-T-E-R

State ေက်ာင္းမွာတုန္းကေတာ႔ computer ဆိုတာကိုေတြ႕ဖူးပါတယ္။ multimedia room ထဲမွာထားထားတာ။ ၁၀ တန္းျပီးသြားေပမဲ႔ မသံုးလုိက္ရပါဘူး။ ၁၀ တန္းေျဖျပီးေက်ာင္းေတြ မဖြင္႔ေသးခင္ သင္တန္းေတြတက္ၾကတယ္။ ေနာက SAG နဲ႔ ဆရာဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္ class ဘဲတက္ေနတာ။ တစ္ရက္ Ah Wa ကကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းတက္တဲ႔။ တက္မယ္႔တက္ရေတာ႔လည္း အျပင္ ကြန္ပ်ဳတာသင္တန္းေတြမွာမဟုတ္ဘဲ USDA (ၾကံ႕ဖြံ႕) မွာဗ်။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကးရုပ္ မ်က္ေစာင္းထိုး မင္းလမ္းေဘးမွာပဲေလ။ မတတ္ႏိုင္ဘူး.. Ah Wa သြားခိုင္းတဲ႔ေနရာသြားရတာေပါ႔။ arr la mah.. Basic course ေတာင္ ၃ လၾကာမယ္တဲ႔။ ပံုမွန္ တျခားသင္တန္းေတြမွာဆို ၁ လခြဲေလာက္ေပါ႔။ ေနာတက္ရမဲ႔ batch ဖြင္႔တာေတာင္ ၁ ပတ္ရွိသြားျပီ။ ဒါေပမဲ႔ဆရာက အဲဒီ batch မွာပဲဝင္တက္ဖုိ႔ေျပာတယ္။ ေၾသာ္.. Ah Wa နဲ႔ ဆရာက မိတ္ေဆြေတြကိုး။ အဲ.. သင္တန္းစတက္ေတာ႔ ေရွ႕မွာဘာေတြသင္သြားျပီးျပီလဲမသိဘူး။ ေနာေရာက္ေတာ႔ MS-DOS သင္ေနတာဗ်။ ၅ ရက္တက္ရတဲ႔အထဲ တနလၤာကေန ဗုဒၵဟူးအထိကစာေတြ႔၊ ၾကာသပေတးနဲ႔ေသာၾကာပဲ စက္ကိုင္ရတာ။ တန္းခြဲေတြမ်ားတာကိုး။ ပထမ ၃ ရက္အထိ computer မျမင္ရေသးဘဲ စာခ်ည္းသင္ရတယ္။ ခံေပအုန္းေတာ႔ ေနာေရ။ စသင္ခံရတာက MS-DOS ကေန၊ computer knowledge background က nothing ၊ ေရလည္ အုန္းစားေနတာေပါ႔။ မယံုမရွိနဲ႔.. ေနာတကယ္ ဘာဆိုဘာမွ မသိတာ။ ပထမဆံုးစက္ကိုင္ျဖစ္တဲ႔ အပတ္ကို အခုထိမွတ္မိေနေသးတယ္။ ေျပာရမွာ ခပ္ရွက္ရွက္ပဲဗ်။ computer စဖြင္႔ျပီးတာနဲ႔ ေရွ႕ရက္တုန္းကသင္ထားတဲ႔အတုိင္း တေသြမတိမ္း စမ္းလုပ္ၾကည္႔တာေပါ႔။ MS-DOS ဆိုေတာ႔ သိတဲ႔အတို္င္း screen အမည္းေပၚမွာပဲ command ေတြေပးေနရတာ။ သူမ်ားေတြေကာ ဘယ္လုိလုပ္ေနၾကလဲမသိဘူး ဆိုျပီး ေဘးဘီၾကည္႔မိေတာ႔.. အလဲ႔.. သူတို႔က word, excel ေတြသံုးေနၾကတာ။ မဟားနဲ႔ေနာ္.. အဲဒီတုန္းကဆုိ “အီး.. သူမ်ားေတြကအျဖဴေရာင္ screen background နဲ႔စာေရးေနၾကတယ္။ ေနာက်ေတာ႔ အမည္းေရာင္ၾကီး။ ဘယ္လုိေျပာင္းရလဲမသိဘူး” လုိ႔ေတာင္ေတြးခဲ႔တာ။ အဲတုန္းက အဲဒါ word, excel ေတြဆိုတာ ေနာမွ မသိေသးတာ။ typing tutor ဆိုတာ ဘယ္လုိပံုမွန္းေတာင္မသိဘူး။ လက္ကြက္ၾကေတာ႔လည္း ဘာမွနားမလည္ေတာ႔ အေပၚဆံုး key row ေပၚမွာလက္ေခ်ာင္းေတြထားျပီး ခပ္တည္တည္ type ခဲ႔တာဗ်။ lol ..MS-DOS ျပီးလုိ႔ word, excel စသင္မွ.. ေၾသာ္.. ဒါေတြကိုးဆုိျပီးသိသြားတာ။ သင္တန္းမွာက ေနာနဲ႔ရြယ္တူ ရွားတယ္။ အစ္ကိုၾကီး၊ အစ္မၾကီးေတြနဲ႔ေပါ႔ဗ်ာ။ ေနာက္ ပအိုးဝ္လူမ်ိဳးမ်ားတယ္။ ေနာအေပါင္းအေဖာ္အားလံုးက Rose တုိ႔လုိ အျပင္ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေတြပဲတက္တာမ်ားေတာ႔ ေနာတေယာက္တည္း သင္းကြဲျဖစ္ေနတာေပါ႔။ ဆရာက အေရွ႕ဆံုးမွာ ေခၚထုိင္ထားေတာ႔ whiteboard ရယ္၊ ဆရာေတြနဲ႔ပဲသိတယ္။ ေဘးနားမွာထိုင္တဲ႔ အစ္မေတြလွမ္းစကားေျပာရင္ေတာ႔ ျပန္ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ကေနာကို စကားနည္းတဲ႔ စာဂ်ပိုးေလးလုိ႔ထင္ေနၾကတာ။ ေနာက္ဖက္က အစ္ကိုၾကီးေတြဆို “ေဟ႔..ဝတုတ္ေလး၊ စကားေျပာပါအုံး” လို႔ေတာင္ စၾကတယ္။ အမွန္က ေနာအရမ္းအိပ္ခ်င္ေနလို႔ဗ်။ သိတဲ႔အတိုင္း lecture ဆိုရင္ အေသအိပ္ငိုက္တာ။ ေနာနဲ႔ lecture က တသက္လုံး.. ဟင္း..မျဖစ္ပါဘူးဗ်ာ။ အဲ.. Ah Wa ခရီးသြားေနရင္ ေနာသင္တန္းလစ္ျပီ။ စိတ္မပါေတာ႔ဘူးဗ်ာ။ ၃ လသင္တန္းမွာ ေနာတက္တဲ႔ရက္ ေရၾကည္႔ရင္ ၁ လေတာင္မျပည္႔ဘူး။ :P အစ္မေတြက “အရင္တျခားသင္တန္းတက္ဖူးလား” လုိ႔ေမးၾကတယ္။ ေနာကိုတတ္ျပီးလုိ႔စိတ္မဝင္စားတာေနမွာ လုိ႔ထင္ေနၾကတာ.. လံုးဝမဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ။ အဲဒီအခ်ိန္အထိ လက္ကြက္အေနအထားအမွန္ေတာင္ မသိေသးဘူး။ ေနာက္.. စာေမးပြဲေျဖရတယ္။ အတန္းလစ္ထားတာမ်ားေတာ႔ ဘာမွမသိဘူး.. ေကာင္းေရာ။ အဲဒါနဲ႔ စာေမးပြဲေစာင္႔တဲ႔ အစ္မတေယာက္ကို လွမ္းေခၚ၊ “ဒါလုပ္တာမရဘူး၊ ဟိုဟာလုပ္တာမရဘူး” ဆိုျပီးေမးလုိက္တယ္။ အစ္မက.. ခဏေနာ္၊ စမ္းၾကည္႔ၾကည္႔မယ္ တဲ႔။ အဲ.. အစ္မလုပ္ေတာ႔ ရတယ္ဗ်။ ေနာက “အစ္မလုပ္ၾကေတာ႔ ရတယ္၊ ေနာက်ေတာ႔ ဘာလုိ႔မရတာလဲဟင္” လုိ႔ေမးေတာ႔ ျပန္လုပ္ၾကည္႔ၾကည္႔ေလ ဆုိျပီးေျပာတယ္။ သူလုပ္သြားတာေတြ အကုန္ျပန္ဖ်က္ျပီး အစကေနျပန္လုပ္ၾကည္႔လုိက္တယ္။ သူလုပ္ျပသြားတုန္းက အဲဒီအခ်ိန္ေနာအေနနဲ႔ဆုိရင္အရမ္းျမန္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေနာ concept မိသြားတယ္ေလ..ဟဲဟဲ.. သင္တန္းဆင္းပြဲလည္းမသြားျဖစ္ပါဘူး။ ေနာက အဲတုိင္းပဲ.. ကဂ်ိဳးကေဂ်ာင္သိပ္လုပ္တတ္တာ။ ေနာက္ Ah Wa ကေနတဆင္႔ ဆရာက Cert. လာယူဖို႔ေျပာလို႔ရံုးသြားလုိက္ရေသးတယ္။ ေနာက တကယ္႔ငေျပာင္.. စာေမးပြဲေျဖတာ ဆုရတယ္ဆိုပဲ။ အဲဒါ Cert. အျပင္ USDA တံဆိပ္နဲ႔ တိုင္ကပ္နာရီ ၁ လုံးလက္ေဆာင္ရလာတယ္ဗ်။ ေက်းဇူးေတာ္ပဲ.. ^.0 ဒီ Cert. ကျမန္မာျပည္မွာ ေနာယူခဲ႔တဲ႔ ၁ ခုတည္းေသာ Cert. ပါဘဲခင္ဗ်ား။ ေနာက္ပိုင္း USDA နဲ႔ အဆက္ျပတ္သြားတယ္။ အိမ္က စက္မွာ ေနာအတြက္ အသံုးဝင္တာဆိုလုိ႔ game ပဲရွိေတာ႔ သင္ထားတာေတြလည္း ေမ႔ေတ႔ေတ႔ဘဲ။ game ေတြကိုေတာ႔ မူးျပီး အန္တဲ႔ အထိၾကိဳးစားခဲ႔ဘူးတယ္.. :P

GCC ေရာက္ေတာ႔ computer သေဘာတရားေလးေတြ နည္းနည္းပါးပါးသိလာပါတယ္။ ေနာအေတြးကိုပဲေျပာတာေနာ္.. computer ဆုိတာ ဘာမွေတာ႔မဟုတ္ဘူး။ application software ေတြကိုသံုးတတ္ရင္ရျပီ။ အဲဒါကလည္း သူ႔ instructions အတိုင္းလုိက္လုပ္ၾကည္႔ရင္ ရတယ္။ အားလံုး English လုိပဲေရးထားတာ။ သင္တန္းတက္၊ သင္ေနစရာေတာင္မလုိဘူး။ အဲ အျမဲ ထိေတြ႔ေနဖုိ႔ေတာ႔လုိတာေပါ႔။ programming နဲ႔ hardware အပိုင္းကိုေတာ႔ မဆိုလုိပါဘူး။ ဒါေတြလည္း စာမ်ားမ်ားဖတ္ျပီး အျမဲလုပ္ျဖစ္ေနရင္ တတ္ႏုိင္တာဘဲ။ အဓိကေတာ႔ စိတ္ဝင္စားျပီး ကလိတတ္ရင္ ရျပီ။ ေနာ စဥ္းစားမိတာေနာ္.. chatroom ေတြသာ ေစာေစာ ေခတ္စားခဲ႔မယ္ဆိုရင္ typing tutor software company ေတြ ေဒဝါလီခံရဖြယ္ရွိတယ္။ :P ျမန္မာလက္ကြက္ ေတြဆိုရင္လည္း အခ်ိန္ေပး၊ ေလ႔က်င္႔ေနစရာမလုိဘူးေပါ႔။ lol

Programming ဘာသာရပ္အတြက္ ေက်ာင္းစာေရာ အေထာက္အကူရေအာင္ဆိုျပီး ေနာတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း တဖြဲ႔လုံး USDA ကဆရာမွာ က်ဴရွင္တက္ၾကတယ္။ GCC ေက်ာင္းသား၊သူ အားလံုးနီးပါး ေက်ာင္းက programming ဘာသာရပ္အတြက္ ဆရာ႔ဆီမွာ တက္ၾကတာမ်ားတယ္။ ဒီတခါ ကိုယ္႔အဖြဲ႔ခ်ည္းပဲဆိုေတာ႔ ေနာတုိ႔ ေသာင္းက်န္းရဲသြားတာေပါ႔။ ဆရာေတြကေတာင္ “ဝတုတ္ေလး.. ေျပာင္းလဲသြားပါလား.. ေတာ္ေတာ္ဆိုးလာတယ္” တဲ႔။ :P programming က်ေတာ႔ ေနာစိတ္ဝင္စားတယ္ဗ်။ ဆရာအိမ္စာေပးလုိက္တဲ႔ ပုစၦာေတြကို အိမ္မွာျပန္လုပ္ၾကည္႔ျပီး run လုိ႔ရရင္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္။ ေက်ာင္းသာ ျပီးသြားတယ္။ ေက်ာင္းက စက္ကေန internet မ access လုိက္ရပါဘူး။ ေနာရန္ကုန္မွာ ေနတဲ႔အထိ internet သိပ္မသံုးျဖစ္ခဲ႔ဘူး။ ရန္ကုန္အိမ္က computer မွာလည္း encyclopedia ဖတ္၊ toefl အတြက္ self-study လုပ္..ဒီေလာက္ပဲ။ nu htang နဲ႔ ၈ မိုင္ရံုးလုိက္သြားတဲ႔အခါေတြသာ internet surfing လုပ္ျဖစ္တာ။ game ေဆာ႔တာကေတာ႔ ထည္႔ေရးစရာေတာင္မလုိဘူးထင္တယ္.. understood! ဟဲ..ဟဲ။ ဒီေရာက္ေတာ႔ online ဂ်ပိုးျဖစ္သြားျပီး အိပ္ခ်ိန္ကလြဲရင္ ၂၄ နာရီ monitor နဲ႔မ်က္ႏွာကို မခြါေတာ႔ဘူး။ တျခား ဘာမွလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ baka နဲ႔ billard ျပိဳင္ထိုး၊ game ေဆာ႔၊ anime ၾကည္႔၊ စကားေျပာၾကတာေလ။ သူက States မွာေနေတာ႔ ေနာနဲ႔က ေန႔၊ည ေျပာင္းျပန္။ ဒါေပမဲ႔ သူလည္း ေက်ာင္းတက္ေနတုန္း၊ ေနာလည္း ေက်ာင္းတက္ေနတာဆိုေတာ႔ ႏွစ္ေကာင္သား သူေက်ာင္းသြားခ်ိန္ေနာအိပ္၊ ေနာေက်ာင္းသြားတဲ႔အခ်ိန္ သူအိပ္၊ timing ကိုက္ျပီးေတာ႔ကို ေဆာ႔တာဗ်။ သူက ၁၀ တန္းျပီးကတည္းက states ကိုေရာက္သြားတာ။ အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရရင္ အခုခ်ိန္ထိ ေနာ computer ေသခ်ာမသံုးတတ္ေသးပါဘူး။ အသားကုန္ေတာ႔ ကလိတာပဲ။ ေနာ lappy ေလးက ေတာ္ေတာ္အၾကမ္းခံသား။ တခုခုျဖစ္ရင္ baka ဆီ screen shot ရိုက္ျပီးေမး၊ သူေျပာသလို လိုက္နာရတာေပါ႔။ အေရးထဲ ေမးတာကနည္းနည္း၊ ဆရာလုပ္တာကမ်ားမ်ား၊ အျမင္ကိုကတ္တယ္။ သူနဲ႔ ေနာက ေျပာမနာ၊ဆုိမနာ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ ( baka ေရ.. baka ေခါင္းကိုေခါက္ေနတယ္လုိ႔ သေဘာထားလုိက္မယ္ေနာ္.. :P ) ၾကီးေတြေလ။ ကလိတာလြန္သြားလုိ႔ baka လည္း မကယ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူးဆိုရင္ ကိုေထြးရွိတယ္။ :D သူက programmer ဆိုေပမဲ႔ အကုန္ရတယ္။ ဆရာၾကီးဗ်.. ကိုေမာ္ကြန္းတို႔ အသုတ္ေတြေလ။ အသံုးတည္႔မယ္႔ program အသစ္အဆန္းေလးေတြ ေပၚရင္လည္း ေနာ ဦးေလး၊ အစ္ကိုေတြက ပို႔ေပးေနက်ဗ်။ blog ေရးဖုိ႔ တုိက္တြန္းျပီး အၾကံဥာဏ္ေပး၊ ေနာမလုပ္တတ္တာေတြကိုေျပာျပေပးတာ ကိုေလးေလ။ webpage ေတြလုပ္ျဖစ္တာက်ေတာ႔ ကိုလတ္ေၾကာင္႔ေပါ႔။ သူကေနာကိုဆုိ မခံခ်င္ေအာင္ အရမ္းစေနက်။ “ေနာ ဒါေလးေတာင္မလုပ္တတ္ဘူးလားကြ” လုိ႔ေျပာရင္ ေရလည္စိတ္တိုတာ.. သူကက်ေတာ႔ designing ပိုင္း crazy သမားေလ။ ေနာက ဟုတ္ေနတာပဲ.. thz God ပါ.. ဆရာေကာင္းေတြေပးထားလုိ႔ေလ။ ေနာက္ Uncle Kenneth, Uncle Kek နဲ႔ Pastor Chin Tong ရွိေသးတယ္။ Sim Lim Square သြားသြား၊ ဘယ္ဆုိင္ပဲသြားသြား accessories သြားဝယ္တုိင္း ေနာကို ေခၚသြားေလ႔ရွိျပီး computer တစ္စံုလံုးျဖစ္ျဖစ္၊ networking ကအစ ပစၥည္းေတြ ပ်က္စီးသြားမွာကို မမႈဘဲ ေနာစိတ္ၾကိဳက္ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ေလ႔လာခြင္႔ေပးတယ္ဗ်ာ။ graphic designing အပိုင္းကိုလည္း သင္ေပး၊ ျမည္းစမ္းခြင္႔ေပးတဲ႔သူေတြေလ။ ေနာအကူအညီလုိတိုင္း အဆင္သင္႔ရိွေနခဲ႔ၾကျပီး သင္ျပေပးခဲ႔တဲ႔သူေတြ အားလံုးကို chyeju kaba sai yaw...

Now, my English's almost like this! lol

Thz my fri TSA 4 forwardin' dis 2 me... ^.^

ေၾသာ္... အားကစား...

ဟုိတေလာက (နည္းနည္းေတာ႔ၾကာသြားပါျပီ) မထက္နဲ႔ေနာ တုိ႔ ၂ ေယာက္ ကိစၥေလးရွိလုိ႔ cityhall သြားျဖစ္တယ္။ ဓါတ္ေလွကားနဲ႔ ၃ လႊာဆီသြားေနတုန္း ေနာက္က ေနာတုိ႔ကိုေခၚေနသလုိၾကားလုိက္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ၂ ေယာက္သား ေလတေဖာေဖာနဲ႔၊ ျပီးေတာ႔ တျခားသူေတြကိုေခၚတာေနမွာပါဆိုျပီး လွည္႔မၾကည္႔ျဖစ္ဘူး။ ၃ လႊာေရာက္ေတာ႔ ျမနႏၵာဆိုင္ ဖက္အသြား အနီးကပ္ေခၚသံၾကားလုိ႔လွည္႔ၾကည္႔ေတာ႔မွ ဘယ္သူျဖစ္ေနတယ္ထင္လဲ?? ေနာ တိုက္ကြမ္ဒို ဆရာေပါ႔။ သူနဲ႔ မထက္က ဘာသာတူတယ္။ လူၾကီးခ်င္းလဲ ရင္းႏွီးၾကတယ္။ ေနာ နဲ႔က ေနာ ၉ ႏွစ္ေလာက္ တိုက္ကြမ္ဒိုကစားတုန္းကပဲ ေတြ႔ခဲ႔ျပီး လံုးဝအဆက္ျပတ္သြားတာဗ်။ ဒါေပမဲ႔ ဆရာ႔မွတ္ဥာဏ္ကိုေလးစားတယ္ဗ်ာ။ ေနာကိုမွတ္မိေနတယ္ဗ်။ “မင္းတုိ႔ေမာင္ႏွမ ဝဝကစ္ကစ္ႏွစ္ေယာက္ေလ၊ မွတ္မိတာေပါ႔ကြ” တဲ႔။ ေတြ႔တယ္မလား.. ဒါေၾကာင္႔ ေနာမပိန္ခ်င္တာ။ ေနာခံယူခ်က္က တစ္မ်ိဳး။ ေတာင္ၾကီးၿမိဳ႕ဆိုတာ ရန္ကုန္တုိ႔လုိမဟုတ္ဘူး။ အျပင္ထြက္တာနဲ႔ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မ်က္မွန္းတမ္းမိႏုိင္တယ္။ လူေတြလည္း သန္႔တာကိုး.. ဟဲ.. ဟဲ။ ေနာ လူမသိခံစရာ၊ မဟုတ္တာ ဘာမွမလုပ္ဘူး။ ျပီးေတာ႔ အသက္ရွင္ေနတုန္း လူေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ သိကၽြမ္းခ်င္တာ။ ဝ ေတာ႔ လူေတြ ပိုမွတ္မိလြယ္တာေပါ႔ဗ်ာ။ lol (ေျပာေနရင္း ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ္႔) အဲ.. ဆရာ နဲ႔ေတြ႔၊ အရင္ကအေၾကာင္းေတြျပန္ေျပာျဖစ္ေတာ႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက အားကစားနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ သတိရလာျပီး ေရးမလို႔ ဗ်။ေမာင္ႏွမ ၃ ေယာက္ရွိတယ္ဆိုေပမဲ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို ေနာ နဲ႔ ေနာေမာင္ေလး ပိုတြဲျဖစ္တယ္။ အငယ္ဆံုး နဲ႔က ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ ကြာတာကိုး။ ေနာတုိ႔ ၂ ေယာက္က Ah Wa (အေဖ ကို ကခ်င္လုိေခၚတာ) ေနာက္ တေကာက္ေကာက္လုိက္ေန က်။ Ah Wa က တင္းနစ္ ကစားတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ ညေနပိုင္း ကစားတတ္တယ္။ ေနာ တုိ႔ ေဆာက္လုပ္ေရးရံုးခ်ဳပ္မွာ တင္းနစ္ကြင္း ရွိတယ္။ ေတာင္ေျခနားက ယဥ္ေက်းမႈျပတိုက္ေဘးမွာေလ။ အိမ္က ဦးၾကီးခမ္း၊ ျမစပယ္ အဆင္းနားမွာ ဆိုေတာ႔ သြားလာေရးကေတာ႔ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ေပါ႔။ ေတာင္ၾကီးမွာ တင္းနစ္ ရိုက္တာ အဖြဲ႔လုိက္ရွိတယ္ဗ်။ Ah Wa တုိ႔က လူၾကီးပိုင္းမ်ားျပီး ေၾကးစားေတြ၊ အပ်င္းေျပရုိက္ၾကတာမ်ားတယ္။ ေနာက္ ေဘာ္လံုးကြင္းထဲက တင္းနစ္ court မွာကစားတဲ႔ သူေတြက လူငယ္ေတြ၊ အသစ္စကစားတဲ႔ သူေတြ။ Ah Wa ညေနပိုင္း မကစားျဖစ္လုိ႔ မနက္ပိုင္း အေစာထသြားရင္လည္း ေနာတုိ႔ ၂ ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ေရွ႕တေယာက္၊ ေနာက္မွာတေယာက္ထိုင္ျပီးလုိက္ေနက်။ မနက္ခင္းျမဴေတြၾကားထဲ ဆိုင္ကယ္ စီးတုိင္း ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ရဲ႕ ေအးစိမ္႔စိမ္႔ အရသာကို ဘယ္ေတာ႔မွျပန္ရႏိုင္မလဲ မသိဘူးဗ်ာ။ မနက္ပိုင္းလုိက္သြားရင္ ေနာတုိ႔ပုိေပ်ာ္တယ္ဗ်။ ရံုးခ်ဳပ္ရဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၊ မင္းလမ္း တဖက္ျခမ္းကိုကူးလုိက္ရင္ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ အေၾကာ္ဆိုင္ရွိတယ္။ ေရလည္ဂြတ္တယ္။ Ah Wa ကစားၿပီးျပန္ခါနီးတုိင္း အဲဒီဆိုင္မွာသြားစားၾကတယ္။ အျပန္ Ah Wa က Ah Nu (အေမကိုေခၚတာ) တုိ႔အတြက္ ဝယ္သြားေပးေနက်။ ညေနပိုင္းကစားတဲ႔ ေန႔ေတြက်ရင္ ေနာတုိ႔ေမာင္ႏွမ ရံုးဝန္းၾကီးထဲ ေလွ်ာက္ကစားၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆပ္ျပာသီးေစ႔ ေတြ႔ဖူးလား ? အင္း.. ေနာတုိ႔က အဲဒီ အေစ႔သီးေတြကို အုတ္ခဲေလးေတြနဲ႔ထုၿပီး ကစားၾကတာ။ Ah Wa တုိ႔ေအာက္ကြင္းသြားကစားၾကလုိ႔ ေနာတို႔ တုိက္ကြမ္ဒို ကစားျဖစ္သြားတာ.. (ရံုးခ်ဳပ္က ကြင္းကို အေပၚကြင္းလုိ႔ေခၚျပီး ေဘာလံုးကြင္းထဲကၾကေတာ႔ ေအာက္ကြင္းလုိ႔ေခၚတယ္။ ရံုးခ်ဳပ္က သစ္ေတာရပ္ကြက္ထဲမွာ၊ ေဘာလံုးကြင္းက ျမိဳ႕ထဲမွာမို႔လုိ႔ ေနမွာေပါ႔ဗ်ာ)

Inauguration!

အဲဒီတုန္းက တုိင္းနဲ႔ျပည္နယ္ လူေရြးပြဲအတြက္လား…သိပ္မမွတ္မိေတာ႔ဘူး။ ေအာက္ကြင္းမွာ ျပိဳင္ပြဲေတြရွိတယ္။ Open Tournament ေတြလည္း ေအာက္ကြင္းမွာပဲ လုပ္ေလ႔ရွိတယ္။ ညေနပိုင္းဆိုရင္ ေဘာလံုးကြင္းထဲမွာ တုိက္ကြမ္ဒို၊ ဂ်ဴဒို၊ ကရာေတးဒို သင္တန္းေတြရွိတယ္။ တျခားအားကစားေတြက သူ႔ရံုနဲ႔သူ၊ ေဘာလံုးကြင္းထဲက မိုးလံုေလလံု ရံုထဲမွာက ဒီ ၃ မ်ိဳးပဲကစားၾကတယ္။ အဲဒီမွာစတာ.. Ah Wa ကေနာတို႔ ၂ ေယာက္ကို ဘာကစားခ်င္လဲတဲ႔။ ၂ ေယာက္သား တုိက္ကြမ္ဒိုကို ဘာေၾကာင္႔ေရြးျဖစ္သြားၾကလဲမသိဘူး။ ခါးပတ္ အျပာေရာက္ဖုိ႔ စာေမးပြဲေျဖခါနီးမွ နားလုိက္ရတယ္ဗ်ာ။ Ah Wa က ေက်ာင္းစာကိုပဲ ဦးစားေပးရမယ္တဲ႔။ အခုထိျမင္ေယာင္ေနေသးတယ္။ စ ကစားတုန္းကဆို အေၾကာေတြေတာင္႔ေနတာ.. ေနာတုိ႔အေၾကာေလွ်ာ႔ေလ႔က်င္႔ခန္းေတြက ေပါင္ကိုေျဖာင္႔ေနေအာင္ကားရတာ။ အဲဒီဆရာေပါ႔ ေနာဘာေၾကာင္႔ မွတ္မိေနလဲဆိုေတာ႔ သူကသန္႔တယ္ဗ်။ :P အစ္မေတြဆို ဆရာ႔နားမွာဝိုင္းေနတာ။ ဒါေပမဲ႔ ကစားတဲ႔ အခ်ိန္က်ရင္ သူက ေယာက်္ား၊ မိန္းမခြဲတာမဟုတ္ဘူး။ ေပါင္ေျဖာင္႔ေအာင္ မကားႏုိင္ရင္ ေပါင္ေပၚ သူ႔ကုိယ္နဲ႔ တက္ဖိတာဗ်။ ေျဖာင္႔ရံုနဲ႔ မျပီးေသးဘူး။ ေပါင္အေျဖာင္႔လုိက္ ရင္ဘတ္နဲ႔ ၾကမ္းျပင္ကိုထိေနရေသးတယ္။ မထိရင္ ေက်ာကုန္းေပၚတက္နင္းတာဗ်။ အစတုန္းကဆုိ မခံစားႏုိင္လြန္းလုိ႔ ေနာ အလွည္႔ေရာက္ခါနီးျပီဆုိရင္ စည္းျပင္ထြက္၊ ဂါရဝျပဳျပီး ခါးပတ္ျပင္သလုိလုိ လုပ္ေနတာေပါ႔၊ ေနာအလွည္႔ေက်ာ္သြားမွ ဂါရဝေပးျပီး စည္းထဲျပန္ဝင္လာလုိက္တယ္။ ဘယ္ရမလဲ.. ဟဲ..ဟဲ။ တျခားဆရာေတြနဲ႔ဆိုရင္ အဲေလာက္ေၾကာက္စရာမလုိဘူး။
အဲဒီေနာက္ပိုင္း Ah Wa က ေနာကို ဘာအားကစားမွ မေပးလုပ္ေတာ႔ဘူး။ ေဒါင္ေခါင္ (ေမာင္ေလးေလ) ကိုက်ေတာ႔ တင္းနစ္လည္းေပးရုိက္တယ္။ ေနာ တုိ႔ ထ ၆ မွာ အားကစားနဲ႔ပတ္သက္ျပီး P.T ဆရာမ ၁ ေယာက္ပဲရွိတယ္။ ဆရာမနဲ႔က အရမ္းရင္းႏီွးတယ္။ ေက်ာင္းပြဲေတြမွာ ကစားဖို႔ ဆရာမကိုယ္တုိင္ေျပာေပးတာေတာင္ Ah Wa က ေပးမကစားဘူးဗ်။ ေဒါင္ေခါင္ပဲေပးကစားတယ္။ အဲေကာင္က ဆရာၾကီးလုပ္ေတာ႔တာေပါ႔။ ၉ တန္း ဆရာဦးေနဝင္း၊ ဆရာဦးစိန္ႏုိင္ က်ဴရွင္တက္မွ table tennis ျပန္ကစားျဖစ္တာ။ ဒါေတာင္ Ah Wa မသိေအာင္ ကစားရတာ။ ခ်ိဳလြင္၊ ၾကက္ရိုး နဲ႔ ထ ၄ က ေကာင္ေတြက ေနာနဲ႔ကစားဖက္ေတြ။ တခါက အဲဒီၾကက္ရုိးေပါ႔..ေနာက က်ဳရွင္မစခင္ ေစာသြားျပီးကစားေနၾက။ ဆရာဦးစိန္ႏိုင္ အတန္းခ်ိန္နီးလုိ႔ ဆရာစာစသင္ေနျပီလားဆိုတာ လွမ္းေခ်ာင္းခုိင္းတာ.. ဒီေကာင္က လူမစံုေသးလုိ႔ မစေသးဘူး၊ ဆက္ရုိက္မယ္တဲ႔။ စာေမးပြဲနီးလုိ႔ revision ျပန္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ဆိုေတာ႔ လူသိပ္မရွိဘူး။ အိမ္မွာ အသားကုန္က်ဲေနတာက မ်ားတယ္။ ေနာ မပါ.. :P ။ အဲဒါနဲ႔ ပြဲဆက္သြားတာ က်ဴရွင္ဆင္းတဲ႔ အထိဘဲ။ ၾကက္ရုိးက ဆရာ႔တူေလ။ ဆရာကေတာင္ ဆလံလားေပးသြားေသးတယ္။ ဆရာ ဦးေနဝင္းဆိုလည္း ေစာေနရင္ ေနာနဲ႔ ကစားတယ္။ ေနာက္ GCC တက္ေတာ႔ သိပ္မကစားျဖစ္ေတာ႔ဘူး။ တခါတေလ တရုတ္ေက်ာင္းမွာ basketball ကစားတာေလာက္ပဲရွိတယ္။ badminton က်ေတာ႔ ေနာသိပ္မၾကိဳက္ဘူးဗ်။ မိသားစု အပ်င္းေျပ၊ အေပ်ာ္ေဆာ႔ေလာက္ဘဲ။ badminton ရုိက္လုိက္ tennis ရုိက္လုိက္လုပ္ရင္ လက္ပ်က္တယ္ဗ်။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္း ေတာင္ၾကီး ခဏျပန္တဲ႔အခ်ိန္ Ah Wa နဲ႔ တင္းနစ္ကြင္းလုိက္သြားျဖစ္ေသးတယ္။ အေပၚကြင္းထင္တယ္။ Ah Wa တုိ႔ပြဲေတြရုိက္သြားျပီးေတာ႔ ေနာ Ah Wa ကိုေတာင္းဆိုတယ္။ Ah Wa နဲ႔ ရုိက္ခ်င္တယ္ လုိ႔ေလ။ Ah Wa က.. ေမာေနျပီ၊ မရုိက္ဘူး တဲ႔။ ေနာ အတင္းပူဆာေတာ႔ warmin’ up လုပ္ေနတဲ႔ ဦးေလး တေယာက္ကို လွမ္းေအာ္ျပီး ေနာနဲ႔ ကစားေပးဖို႔ေျပာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ေနာလည္း Ah Wa racket ယူျပီး ကြင္းထဲေျပးေတာ႔တာေပါ႔။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာကစားလုိက္ရတယ္။ ဦးဦးက မဆိုးဘူးပဲ လုိ႔ေျပာေတာ႔ Ah Wa က ဘာေျပာလဲသိလား?? “ေအးဗ်..သူ႔ကို တခါမွ ေခၚမကစားဖူးဘူး။ ဒီေလာက္ကစားတတ္မယ္လုိ႔မထင္ဘူးဗ်” တဲ႔.. ေကာင္းေရာ။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေနာသက္ေသခံစရာရိွတယ္။ ဒီလုိဗ်.. ေနာဘဝမွာ စနစ္တက်သင္တန္းတက္သင္ခဲ႔တာ ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ေနာကို ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တတ္လားလုိ႔ေမးရင္ ေနာ မတတ္ဘူးလုိ႔ပဲ ေျဖတာမ်ားတယ္။ တကယ္လည္း ေသခ်ာမွမတတ္တာ။ သူ႔အလိုလုိ လုပ္လုိ႔ရသြားေနတာေတာ႔ မတတ္ႏုိင္ဘူးဗ်ာ။ ကိုယ္စိတ္ဝင္စားတဲ႔ အရာတုိင္းကို ေဘးကေနသြားၾကည္႔၊ အခြင္႔ရရင္ ဝင္စမ္းရင္း တတ္လာတာ။ ေနာလုပ္တဲ႔ အားကစားအားလံုးနီးပါးပဲ။ တိုက္ကြမ္ဒိုက လြဲရင္။ အဲ.. က်န္ေသးတယ္.. ေနာက billards and snooker နဲ႔ bowling ဆို computer game မွာ expert ပဲ.. အေသကစားခဲ႔တာကိုး.. ဟဲ..ဟဲ။ sport မဟုတ္တဲ႔ တျခားကစားနည္းေတြကေတာ႔ .. Umm.. GCC တက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္အထိ စြန္လႊတ္တယ္။ ေဂၚလီပစ္တယ္.. ေနာက္ပိုင္း ျပည္ေတာ္သာ ရံုးဝန္းအိမ္မွာေနေတာ႔ အက်ယ္ၾကီးပဲဗ်။ စိတ္ၾကိဳက္ေသာင္းက်န္းခဲ႔တာေပါ႔ဗ်ာ..ေနာေက်ာင္းတက္တဲ႔ ကာလတေလွ်ာက္ ကစားမက္၊ ဂ်စ္ကန္ကန္ကမ်ားတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေနာ ဆရာ၊ဆရာမေတြ အားလံုး ေနာကိုခ်စ္တဲ႔ အတြက္ ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ။ အျမဲတမ္း ဂင္တုိတို၊ ဝကစ္ကစ္နဲ႔ ေယာက်္ားေလးပံုစံေပါက္ေနတဲ႔ ေနာကို မေမ႔ၾကတဲ႔ အတြက္ေရာေပါ႔။ ေက်ာင္းျပီးလုိ႔ ရန္ကုန္မွာေနေတာ႔လဲ အားကစားလုပ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ nu htang (အေဒၚေလ) ရဲ႕စီမံခ်က္အရ ေအာင္ဆန္းကြင္းမွာ exercise သြားလုပ္ရတယ္။ လုိင္းေျပာင္းသြားတာကေတာ႔ ေနာရဲ႕ အားကစားကအစပဲ။ ရယ္ေတာ႔ရယ္ရသား… ဟင္း… ဒီေရာက္ေတာ႔ ညပိုင္းစိတ္ပါရင္ playground သြားျပီး exercise လုပ္၊ တခါတေလ basketball ကစားေလာက္ပါပဲ။ မွတ္မိေနေသးတယ္။ hpubawk di ၊ ကိုေထြး နဲ႔ ေနာတုိ႔ ေမာင္ႏွမ ၃ ေယာက္ ရံႈးရင္ ဒိုက္ထိုးေၾကး ကစားတုန္းက ေနာ ႏုိင္တယ္ဗ်။ ဟဲ..ဟဲ.. မေဆာ႔တတ္ဘူးဆိုတဲ႔ အစ္ကိုစိုးထက္ (အိမ္က အစ္မ ၁ ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္သူေလ)နဲ႔ ကစားၾကေတာ႔ ေနာ ဒိုက္ထိုးရတယ္ဗ်။ မခံႏုိင္စရာပဲ.. ေၾသာ္..ေမ႔လုိ႔.. အရင္ေက်ာင္းတက္တုန္း၊ အလုပ္မလုပ္ခင္ stress ေတြမရွိတုန္းကဆို NUS ေက်ာင္းအေနာက္ဖက္ clementi wood ထဲက ေတာင္ကုန္းေလးမွာ ညတုိင္း ေယာင္းမ (အစ္မ မႏုိ) နဲ႔ ေျပးခဲ႔တာဗ်။ ေတာင္ကုန္းေအာက္ေျခကေနပတ္ျပီး အျပန္ ေတာင္ကုန္းထိပ္ေလးနားမွာ နား၊ west coast ဘက္ေငးၾကည္႔ရင္း အေမာေျဖခဲ႔ၾကတာ သတိရတယ္ဗ်ာ…

Happy Birthday to you!

Last night, my eldest bro called me. During these days, he was quite busy with his work and other thingys. So we had been out of contact for some time. By the time he called me, I was a bit fierce and just retorted with balky answers. But, he kept tolerate on me and didn’t scold me at all. I became a bit blur blur. And how come.. huhh?? I use to be afraid of him cos of his straight face mahh.. He questioned me what day tomorrow would be. I simply replied “Friday lorr”. He asked again.. I said, “Feb 13”. Then, he puzzled me whether I could tell what that day would be. I had no idea on the spot.
After that, he didn’t say anything else and just sent an email to me. When I read it.. ohh.. no! I should die! U know, tomorrow is our General Aung San’s birthday. No wonder.. that’s why purposely, he was asking me like that.
What can I do for our Nation’s Father?? Umm… let me see.. nothing special!! Anyway, I could think of one thing and so just tried to translate what my bro passed to me. Then, I gave a trial on making a short vid for the song that I received from one of my siss. Actually, we had learnt it when we were in primary 1 or 2.. I’m not sure, forgot already. :P It was one of the poems from our school text book. It’s also a kinda rhyme lahh..

Thank you, General Aung San!
I give you a bow and my lit’ gawky poem as my birthday present for this year…

It was thirteen Feb
General Aung San was inbred
In Nineteen fifteen, the year
Son of U Phar, the lawyer
“Natmauk” city,
Where he was a baby,
Of State “Magwe”,
Still well known today.
Gutsy, gutsy Martyr
Son of great, great mother
Named “Daw Su”… “Daw Su”.
Nineteen forty seven,
When he bought the farm.
Every July nineteen,
We cried out with languishing
He is the Father
Father of our Nation,
Gave of value injunction.
We never slight…
Of his socialism oversights!